Showing posts with label Künt. Show all posts
Showing posts with label Künt. Show all posts

Tuesday, November 12, 2013

Sihirbazın Çubuğu

"Zaman gerçeğin ta kendisi belki de tek gerçek.
Bu gerçeğin devasal bir ağacı olduğunu hayal et Düşbaz ve doğduğun anı bir yaprağın düşmeye başlama anına kes yapıştır.İşte edebiyat işçisi bu düşüşün estetiğine hayran kişidir." dedi Künt.

 Eğitim,teknoloji,ahlaki değerler,sorumluluklar,sorunlar,yaşamı değiştiriyor zamanla.Buna bağlı olarak  edebiyat ve akımlarının değişimle beraber çeşitlenmesi de gayet normaldi. Ancak bu değişim teknolojideki gibi hızlı olmuyor zahir.Nitekim edebiyatın konusu hep aynıydı.İnsan ve onun halleriydi. Edebiyat canlılığını hep korudu kendi kabuğunda.Donanımlı okuyucu da bunun farkında,biliyor.Peki ya diğerleri?

Romanlarda hala hayat formülü arayan ahmaklar ne yazık ki mevcut. Cümle aralarında hayatlarını kısa zamanda değiştirebilecek sihirli cümlelerin,bir kitabın ya da yazarın peşinde koşan macera severler yok değil.  19.yy kılavuz yazar dönemi çoktan kapandı ama araya dursunlar,her an karşılarına çıkabilirler:)

İyi bir okuyucu açısından edebiyatın temelinde insana merak ve zamanı kavrama isteği yatar.Bu isteğin zamanla düzgün söz söyleyebilme,kendini net ve eksiksiz ifade edebilme, çevresinin farkına varma ve onu en sağlıklı bir şekilde analiz edebilme yeteneğine dönüştüğünü görebiliriz belki eğer uzun yıllar edebiyatla samimi dürüst bir ilişki kurulabilirse.Bu durum bir nevi süzgeçten geçme halidir emek isteyen, yıllara yayılan.Edebiyat çoğu zaman deruni,samimi bir uğraştır.Onunla meşgale olma arzusu olgunluk duruşudur.

Tuesday, February 26, 2013

...dedi Künt (2)

...geçmişimiz bizimle yaşayan yarı canlı bir organizma belkide. Merak etme anlatacak değilim eskileri."The past is past" demişler.Zaten maziye hayıflanmanın geçmişimizdeki "ben" ile olan sakat ilişkimizi daha da kötüleştirdiğini, üzeri toprakla örtülü bir sürü acı deneyimi belleğimizde taze kılmaktan ve bizi üzmekten başka bir amaca hizmet etmediğini şimdilerde daha iyi anlıyorum Düşbaz.Bugünü hissetiğim sürece daha iyi,daha fazla kendimle barışığım.
 Geçmiş, zamanla edindiğimiz alışkanlıklarımızın da gizli kaynağıdır ayrıca bana sorarsan.İyi alışkanlık ya da kötü alışkanlık farketmez azizim. Birçok alışkanlık maziyle yakın ya da uzak bir etkileşimden geçmiştir. Mesela o alışkanlığı tekrarlarken başladığı zamana yolculuk etmek gibi bazen.Birkaç saniyeliğine.Bundan yola çıkarak; ekseriyetle çocukluk ve gençliği parasızlık,sancılı ve ufak çapta travma halinde geçen  iyi bir eğitimi olmayan kişilerin zaman içerisinde kendilerini bu akışa bırakmamaları önemlidir.Hayatlarında iç mizan oluşturma arzusundaki bu şahsiyetlerin pisikolojik ve düşünsel hayatını sağlıklı bir zemine yerleştirme uğraşı takdir edilmesi gereken bir durumdur bence Düşbaz.

Sunday, November 11, 2012

dedi Künt...

"Yaraları ya da sevinçleri bile kendi haline bırakmayan, içimize yerleşmiş gitmek bilmeyen gudubet,iç burgulayan bir öykü.Acın bile sana kalmıyorken mutluluk da nedir Düşbaz? Söyle nerede durur?Canını sıkmak istemem ama ben ara sıra görürüm öylece asılı kalmış gökyüzünde, can çekişen gecikmiş insanlık manifestosunu. Bir ben mi bu kadar karamsarım,kötümserim bilmiyorum ama sen yine de böyle hep iyimser ve fütürist ol Düşbaz.Etrafına umut dağıt,güzel şeylerden bahset çocuklara."dedi Künt.

Monday, October 15, 2012

Sulusepken

"Karanlıkta su sesi insanın içindeki ölüm mayasının dilini konuşur." A.H.Tanpınar


...
-Tam olarak ne tür bir şeye temellendirdiğini kestiremediğim bu davranışlarının neye yol açtığını ikimizinde çok iyi bilmesiyle birlikte;  kolaya kaçış arzusunda ve umursamazlıkta oldukça yol katettin.Tebrik ederim,hoşçakal Künt.
-Hoşçakal

Seval'in ilk önce sulusepkene daha sonra karanlığa karışmasını izledi bir süre.Gözleri onun kaybolduğu noktada sabitlendi istemsiz.Hesabı istemedi saat geç olmasına rağmen.Bir carlsberg daha söyledi garsona ellerinin yardımıyla.Cama doğru döndü yüzünü ve sokak lambalarının aydınlattığı dışarıyı seyretmeye başladı.Oturup izlemeyi severdi böyle havaları oldu olası.Saatlerdir sulusepken yağıyordu ve şiddetini iyice arttırmıştı.Yıllardır ağlayamaması sebeptir belkide, sulusepkenin iç dünyasının aynası gözlerinin tercümanı olduğu sirayet etmişti içinde uzuncadır.Kendine daha yakın hissederdi böyle günleri.Kendisini başkalarına anlatmayı bırakmıştı.Boşunaydı o kadar dil dökmek,anlaşılmaya çalışmak.Onların kendisini anladığı kadarıyla yetiniyordu.Daha kolaydı böylesi.Gösterişsiz,öylesine.

Kırılma noktası,tek taraflı fedakarlık,herşeyin farkında olma..Seval'in ayrılıkla sonlanan konuşmasından aklında kalan sözcük gruplarıydı bunlar.Seval sözünü bitirdiğinde kendisinden beklediği gibi üzülemedi,üzülmüş gibi davranamadı sevgilisi onu terkederken bile.Birasıyla boğazını ıslatırken;
"Dersini çalışıp gelmiş.Araya iki laf sıkıştıracak fırsat vermedi zalim.Fedakarlık suya bıraktığın bir damla mürekkep değilde nedir ya da sevgi hamurunun mayası.Az koyduğunda olmayan çok koyduğunda hiç olmayan.Ama sen bilmiyorsun bu kez dozunu iyi ayarladım galiba.Sen benden daha iyi birisiyle tanıştın ben senin beni terketmene zemin hazırladım.Bir de "herşeyin farkındayım biliyorum" demeleri yok mu... Acemice karşındakine üstünlük kurma ve mağrur durma çabası,başka birşey değil.Kime ve neden?Uzuncadır bu ikili münasebet zaten sırtını müpheme dayamıştı ve senin beklediğin süpermen bu öyküde çok üşengeçti,hırs denen şey bende şeytandaki şefkat kadardı maalesef ."dedi içinden.
Hesabı ödeyip yola koyulduğunda saat gece yarısına geliyordu.Cadde oldukça sakindi.Yürürken yağmurluğuna çarpan suyun çıkardığı ses yaklaşan ölüm kadar huzur verici geldi.


Featured Post

Hermann Hesse, Bozkırkurdu

Düşün dünyasını hayatının merkezine koymuş bir entellektüel, sürekli bu dünyayı önemsemiş ve gereğinden fazla anlam yüklemiştir Harry ve bu...