Showing posts with label Sevgi. Show all posts
Showing posts with label Sevgi. Show all posts

Tuesday, December 20, 2011

Eco neden yazmış?


"Egoist okur" dan alıntıdır.

“Sevgiye adanmış sayısız roman var ama artık sevgiden çok daha yaygın bir duygu olan nefreti anlatmak için bir roman yazmanın zamanı gelmişti. Yaygın; çünkü nefret olmasaydı, savaş, suç ve ırkçılık da olmazdı. Sevgi, seçicidir (“Seni seviyorum, sen de beni seviyorsun, öyleyse dünyanın geri kalanı bizim ilişkimizin tamamen dışında.”) Nefretse tümüyle kolektif ve toplumsaldır. Mesela bir ulus başka bir ulustan nefret edebiliyor. Nefreti beslemek, diktatörlerin takipçilerini bir arada tutabilmelerini sağlayan bir yol, diktatörler bu yüzden hep nefret talep ediyor, sevgi değil. Hatırlıyorum; çocukluğum faşist diktatörlükle yönetilen bir ülkede geçti, bize durmadan başka ülkelerin uluslarından nefret etmeyi öğretiyorlardı, Fransızlardan, İngilizlerden, Amerikalılardan… Sevmeye teşvik edildiğimiz tek insan Mussolini’ydi. Bu eğitim tarzı başarılı olamadığı için kendimi mutlu hissediyorum, Prag Mezarlığı’nı bu yüzden yazdım.”

Thursday, November 18, 2010

ZAHİR


Okuduğum,ilgi duyduğum edebiyat türüne pek yakın durmasa da Paulo Coelho, okumuş bulundum Zahir'i.Bazı bölümleri çok sıktı.Ama yazara kesinlikle hak vermem gereken noktalar var.Okuyucunun sevginin çevrim enerjisi üzerinde odaklanmasını istemiş gibi .Çünkü oldukça değinmiş bu konuya.Mutluluğun;ancak sevginin etrafında toplanan insanlarla beraber olunursa gelebileceğinin altını çizmiş sık sık.Sürekli değişim halindeki bireyin bu değişime ayak direyemeyeceğini vurgulamış.Buna bağlı olarak hayatımızdan çıkması gerekenlere yolu göstermenin de asil bir davranış olduğunu anlatır ki kesinlikle doğru bence.Günümüz insanına hayatlarında neyi ne kadar istemesi gerektiği öğretildiği için hayata baktıkları pencere sevgi penceresinin çok altında kalır.Güç,iktidar,statü arayışındaki açgözlü çoğu günümüz insanını bekleyen son, hayattan duyulan derin hoşnutsuzluk ve bununla gelen manevi çöküş.Haklı sonuna kadar.
Yazar Zahir ile kilitlediğimiz odaların kapısını tekrar aralıyor
sorduğu ve cevabını bize bıraktığı sorularla.

Mazimizle yaşamak uzaklaştırır bizi bugün ki olduğumuzdan ve görünmeyen bir kalkan gibidir bireyle çevresinin iletişiminde.Gidene yolu göstermek, gelene kollarını açmak en kolayı,en insancılı bana kalırsa.

Featured Post

Hermann Hesse, Bozkırkurdu

Düşün dünyasını hayatının merkezine koymuş bir entellektüel, sürekli bu dünyayı önemsemiş ve gereğinden fazla anlam yüklemiştir Harry ve bu...